Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Fabiano Onça – człowiek stojący za utonięciem Atlantydy

/0 Komentarze/w /Autor

Już niedługo dzięki wydawnictwu Trefl na naszym rynku zawita gra, która ma na karku już trochę lat. Całe szczęście odmładzanie planszówek jest dużo tańsze niż wizyta u chirurga plastycznego – wystarczy znający się na rzeczy wydawca i autor pełen pasji i miłości do swojej gry. Takim autorem z pewnością jest Fabiano Onça – autor Atlantydy. Miałem niezmierną przyjemność porozmawiać z Fabiano i rynku gier planszowych w Brazylii, procesie „odmładzania” gry i współpracy z wydawcą. (a w bonusie oprócz ciekawej rozmowy, możecie obejrzeć grafiki z różnych etapów powstania nowej oprawy gry, których autorem jest Tomek Larek)

Czytaj dalej

CVlizacje – bo czasem trzeba być cwaniakiem

/0 Komentarze/w /Autor

Od samego początku mojej przygody z planszówkami wiem, że gra nie musi mieć tony komponentów, 20 stron instrukcji i wielu zasad, żeby poczuć przyjemność z kombinowania, wymyślania jak wygrać i ogólnego „rozkminiania” gry. Wiem to bo swoją przygodę zaczynałem od Go, gdzie zasady można wytłumaczyć w dwie minuty… a potem dostać tęgie lanie od lepszego gracza. Ale gry abstrakcyjne tak mają. Ciężej jest zminimalizować reguły w standardowej planszówce, tak żeby mieć przyjemność z kombinowania, a nie przytłaczać gracza kilkunasto- albo kilkudziesięciominutowym tłumaczeniem zasad. Cieszę się kiedy taka gra wpada mi w ręce, a cieszę się jeszcze bardziej kiedy pochodzi ona od polskiego autora. CVlizacje, które będą wydane przez Grannę, a są autorstwa młodego i obiecującego Jana Zalewskiego wydają się być właśnie taką grą.

Czytaj dalej

Nadziani Gangsterzy, Suche bóstwa, Mózgożerne przygody (Ekspres)

/0 Komentarze/w /Autor

Tutaj powinien być jakiś błyskotliwy wstęp, ale prawda jest taka że moja kreatywność została wyczerpana na tytule tego wpisu. Dlatego nie będę Was męczył i ekspresem opowiem Wam o trzech nowych grach, które ostatnio gościły na moim stole.

Czytaj dalej

Baronia – wieloosobowe szachy o tytuł króla

/0 Komentarze/w /Autor

Go – jedna z najstarszych gier jakie istnieją i prawdopodobnie najgłębsza jeżeli chodzi o taktykę i strategię. W Go grałem bardzo dużo, jeszcze zanim na dobre wsiąkłem w planszówki. Proste zasady i niezmierzone możliwości (komputery do tej pory grają na bardzo słabym poziomie). Ta starożytna gra była i wciąż jest inspiracją dla wielu autorów i jej elementy można znaleźć w wielu tytułach, jak chociażby Przez Pustynię czy Kingdom Builder. Marc André, który może być Wam znany jako autor utytułowanej gry Splendor wydaje mi się, że również inspirował się tym tytułem przy tworzeniu Baronii.

Czytaj dalej

7 Cudów Świata: Babel – ósmy cud świata

/15 komentarzy/w /Autor

Bardzo lubię 7 Cudów Świata. Jak do tej pory kupowałem wszystkie dodatki, ale zapowiedź 7 Cudów: Babel powitałem raczej chłodno. Otóż autor postanowił dołożyć planszę, na której wszyscy gracze będą wspólnie budować tytułową wieżę. Było też coś wspomniane o dodatkowej interakcji z graczami, którzy niekoniecznie są naszymi sąsiadami. Postanowiłem spasować i nie interesować się tym dodatkiem, głównie dlatego że wydawał mi się przekombinowany i dodany na siłę. Po premierze zaczęły spływać pierwsze recenzje… i praktycznie wszyscy rozpływali się nad tym dodatkiem. Nie raz i nie dwa usłyszałem, że Babel odświeżył graczom 7 Cudów i znowu mają ogromną ochotę grać w tę grę. I wiecie co? Mieli 120% racji.

Czytaj dalej

Tuscany – nie jeden a 12 dodatków w pudełku

/3 komentarze/w /Autor

Pisałem niedawno o Viticulture – bardzo dobrej, grze typu worker placement (gdzie wysyłamy robotników na planszę) o robieniu wina. Pudło do gry wypełnione jest komponentami wysokiej jakości, a sama gra daje mnóstwo frajdy. Ale jeżeli Wam mało to wydawca przygotował dodatek Tuscany – a raczej dodatki. W pudle równie wielkim co podstawka znajduje się 11 modułów (i wariant solo) o bardzo różnym stopniu skomplikowania – od bardzo prostych dodatków, które można dołączyć nawet grając pierwszy raz, po takie, po które nie wiem czy kiedykolwiek sięgnę. Piszę w czasie przyszłym, bo pomimo blisko 10 partii w Viticulture z dodatkiem i bez, ciągle mam niewykorzystane moduły, które czekają na zagranie. Już teraz Wam napiszę, że Tuscany to zakup obowiązkowy, bo starczy Wam na bardzo, bardzo długo.

Czytaj dalej

Wesoła Farma – Agricola dla najmłodszych

/0 Komentarze/w /Autor

W życiu każdego gracza-zapaleńca przychodzi taki dzień, że przestaje chodzić na spotkania planszówkowe z taką częstotliwością jak wcześniej. Musi ograniczyć zakup nowych planszówek, a czasem nawet sprzedać jakieś już posiadane. Ten dzień to narodziny pierwszego dziecka (*). Ale w tym samym czasie w głowie planszomaniaka-rodzica, zaczynają kiełkować Plany (takie przez duże P) o tym jak pokierować losem tego małego człowieczka, tak aby za kilkanaście lat, siadało z nami do stołu i grało jak równy z równym w Age of Steam, Brassa, Zimną Wojnę i Agricolę. Droga to długa i żmudna, bo wypełniona grami typu memory, różnymi odmianami grzybobrania (które będzie kupować nam niezorientowana w temacie rodzina) i wieloma innymi utworami (**), które nie będą wielkimi wyzwaniami strategicznymi dla zaprawionego w bojach gracza. Lecz w pewnym momencie na stole (lub podłodze) do grania z dzieckiem, zaczną pojawiać się tytuły które przykują również uwagę rodzica i ukażą światło w tunelu. U mnie pierwszym takim tytułem okazały się Magia i Myszy, a kolejnym właśnie wydana po polsku Wesoła Farma.

Czytaj dalej

Viticulture – czyli robienie wina w stylu europejskim

/11 komentarzy/w /Autor

Przez niektórych planszówkowych znajomych jestem oskarżany o przejście na „ciemną stronę mocy” tj. porzucenie EuroGier, gier gdzie głównym celem jest zdobywanie punktów na różne sposoby,na rzecz gier tematycznych, losowych, z pięknymi komponentami. To nie jest tak. W pewnym momencie przestałem czerpać przyjemność z gier, które mają losowo wybrany temat, gdzie nieważne co robimy to zdobędziemy jakieś punkty, a to co robimy nie trzyma się zupełnie kupy.. a nawet jak się trzyma to jest po prostu bez sensu. Jeżeli gra ma się wspiąć wysoko w moim prywatnym rankingu powinna mieć dobrą (albo przynajmniej ciekawą) mechanikę, która dobrze się łączy z tematem. Łatwiej mi jest „wejść” w grę, jeżeli to co robię w trakcie partii ma jakieś odzwierciedlenie w temacie gry. Ładne komponenty natomiast, to w tym momencie to już nie jest dodatek, a po prostu podstawa. Od dłuższego czasu szukałem sobie jakiejś ciekawej eurogry i mój wzrok wylądował na.. kolejnej grze o robieniu wina.

Czytaj dalej

Waleczne Piksele 2 – to samo a jednak inaczej

/9 komentarzy/w /Autor

Waleczne Piksele, czyli polskie wydanie Pixel Tactics ukazało się w Polsce niecały rok temu. Teraz w nasze ręce dostajemy Waleczne Piksele 2 – kontynuację tej dwuosobowej gry. Druga część mechanicznie jest bardzo zbliżona do swojego starszego brata, dlatego w tym tekście będę się chciał skupić na różnicach i nowych możliwościach, a po dokładniejszy opis rozgrywki i recenzję odsyłam do mojego wcześniejszego tekstu.

Czytaj dalej

ExoPlanets – rzut (video) okiem na grę

/2 komentarze/w /Autor

Dzisiaj bez zbędnego rozwlekania, bo jestem po nocce montowania trzech filmów… wszystkie o ExoPlanets. Wersja angielska, dwuosobowa rozgrywka (z ciekawymi zwrotami akcji i pięknym finałem) no i oczywiście wersja polska tłumaczenia reguł i mojej opinii o grze. Zapraszam do oglądania i wsparcia projektu na Kickstarterze.

Czytaj dalej