Nie tak dawno obchodziłem 10 lecie mojej „kariery” jako recenzenta. Ale dość szybko z klawiatury przesiadłem się na kamerę. Kiepską bo kiepską, ale kamerę. Dzisiaj mija 10 lat od tego momentu. Zaczynałem na Vimeo, potem przesiadłem się na YouTube.. Zresztą co będę się tutaj rozpisywał – zapraszam Was na podróż po moich wspomnieniach, a przy okazji porozmawiamy trochę o przyszłości Regałów Marcińskich
Gra Roku 2019 czy to naprawdę taka rewolucja? Spoiler – dla mnie tak. Bardzo chętnie wykładam Brzdęk na stół, bo pokazuje mi, że nawet nielubiana przeze mnie mechanika w dobrze dobranym temacie potrafi stać się jedną z moich ulubionych gier. Zapraszam na kilkuminutowe zwiedzanie lochów zamieszkałych przez zazdrosnego o swoje skarby smoka – dłużej nie mogę was zatrzymywać przy ekranach, bo jeżeli zdecydujecie się na zakup to na wszelki wypadek lepiej się pośpieszyć. Kto wie jak długo Brzdęk poleży jeszcze na sklepowych półkach.
Scythe to bardzo dobrze zbalansowana gra np: każde państwo na planszy ma tak dobrane miejsce startowe, aby po odblokowaniu zdolności przeprawy (innej dla każdej frakcji), jednostki mogły przechodzić przez rzeki. Z jednej strony mamy dzięki temu grę „fair”, a z drugiej strony nie możemy nic zmienić na planszy: miejsca startowego czy ułożenia terenu, pomiędzy poszczególnymi grami. Modularna plansza ma to zmienić – losowe ułożenie terenów i losowe miejsca startowe. Zobaczcie jak się gra z taką planszą.
Wczoraj wieczorem na moim kanale graliśmy w Istanbul Digital Edition od Acram Digital. Korzystałem z Nintendo Switcha, ale gra dostępna jest na Steamie oraz mobilne systemy iOS i Android. Możecie obejrzeć jak gra wygląda, a nawet nauczyć się zasad, bo samouczek i instrukcja są na bardzo wysokim poziomie. Zresztą podobnie jak reszta aplikacji. Od samego uruchomienia widać bardzo dużą dbałość o szczegóły, a bardzo przyjemny interfejs i oprawa audiowizualna pozwalają się cieszyć grą bez niepotrzebnych przeszkadzajek. Polecam sprawdzić tak samo jak pozostałe gry od Acram Digital.
Z reguły nie robię unboxingów – po prostu mi nie leżą. Ale jak stosik nierozpakowanych pudełek rośnie w końcu i ja muszę poddać się temu trendowi. całe szczęście do pokazania mam milka niewielkich pudełek i potrafię też co nieco o nich opowiedzieć. przed kamerą wylądowała więc specjalna Pyrkonowa talia, dodatki do Scythe i Kronik Zbrodni – oba zresztą doskonałe i parę innych pudełek. Mam też dla Was mały konkurs z The Mind!
Dzisiaj mija 10 lat odkąd ukazała się moja pierwsza recenzja gry planszowej. Była to Valdora Michaela Schachta i jak na tego autora to była całkiem tematyczna. Miała też ciekawy gadżet w postaci książki zamówień, a tak najprościej mówiąc była grą typu Pick-Up-And-Deliver, czyli podnieś i dostarcz. Recenzja oryginalnie ukazała się na łamach portalu Games Fanatic, do którego po jakimś czasie dołączyłem na stałe. Były to jeszcze czasy kiedy w GF pisali Pancho, ja_n, Don Simon i Bazik. Ksywki, które być może niektórym z Was już nic nie mówią, ale to te osoby (i oczywiście wiele innych) rozkręcały scenę planszówkową te 10 lat temu (i wcześniej). Może o mnie również kiedyś zapomnicie i jak przez mgłę będziecie pamiętać yosza / Marcina, który kiedyś pisał i nagrywał recenzje gier planszowych
W lutym nie było za bardzo co podsumowywać – grałem mało. Za to marzec wynagrodził to z nawiązką. W końcu zagrałem w Arkham Horror 3 edycję. Mogę też „odhaczyć” Twilight Imperium z gier, w które „trzeba zagrać przed śmiercią”. No i w końcu ukazało się Res Arcana – kolejna gra Toma Lehmanna z którą wiązałem spore nadzieje, a po pierwszej partii miałem ochotę obiecać już sobie, że nie będę więcej kupował nowych gier. Potem zagrałem jeszcze raz i… zobaczcie sami.
Dzisiaj mam dla was kilka minut z Glory: a game of Knights. Grą, której patronuje ZnadPlanszy, a która od 2 kwietnia walczy o ufundowanie na portalu zagramw.to, a w zasadzie to walczyła, bo gra jest już ufundowana. Teraz pozostaje nabijanie dodatkowych celów. Film nakręcony został na bazie prototypu, chociaż na pierwszy rzut oka tego nie widać. A o czym jest gra ? Jak sam tytuł wskazuje o rycerzach. Ale po więcej szczegółów musicie sięgnąć do filmu.
Rodzice z dziećmi nie mogą narzekać na brak wyboru gier, w które mogą grać ze swoimi pociechami. Dzięki wydawnictwu Cube, dostajemy kolejną, znakomitą pozycję, którą możemy grać z dziećmi – Pluszowe Opowieści. Ale nawet gra dla młodszych może przysporzyć trochę kłopotów z nauczeniem się zasad. Tutaj może trochę pomożemy, bo nagraliśmy naszą pierwszą sesję z tą grą, która wytłumaczyła dla nas Magda z wydawnictwa. Zobaczcie jak Klara i Filip z pomocą swoich rodziców radzili sobie z walką z koszmarami i czy udało im się obronić dziewczynkę tak żeby nie obudziła się przez całą noc. Staraliśmy się nie pokazywać niczego więcej niż pierwszej części historii, tak aby nie psuć Wam radochy z gry.
Azul to niewątpliwie ogromny hit Michaela Kieslinga. W rok po ukazaniu się gry autor przygotował kontynuację: Azul: Witraże Sintry. Odgrzewany kotlet? Podobno nie. Zapraszam – w kilka minut dowiecie się wszystkiego co potrzebujecie o tej grze.