Z reguły nie robię unboxingów – po prostu mi nie leżą. Ale jak stosik nierozpakowanych pudełek rośnie w końcu i ja muszę poddać się temu trendowi. całe szczęście do pokazania mam milka niewielkich pudełek i potrafię też co nieco o nich opowiedzieć. przed kamerą wylądowała więc specjalna Pyrkonowa talia, dodatki do Scythe i Kronik Zbrodni – oba zresztą doskonałe i parę innych pudełek. Mam też dla Was mały konkurs z The Mind!
Dzisiaj mija 10 lat odkąd ukazała się moja pierwsza recenzja gry planszowej. Była to Valdora Michaela Schachta i jak na tego autora to była całkiem tematyczna. Miała też ciekawy gadżet w postaci książki zamówień, a tak najprościej mówiąc była grą typu Pick-Up-And-Deliver, czyli podnieś i dostarcz. Recenzja oryginalnie ukazała się na łamach portalu Games Fanatic, do którego po jakimś czasie dołączyłem na stałe. Były to jeszcze czasy kiedy w GF pisali Pancho, ja_n, Don Simon i Bazik. Ksywki, które być może niektórym z Was już nic nie mówią, ale to te osoby (i oczywiście wiele innych) rozkręcały scenę planszówkową te 10 lat temu (i wcześniej). Może o mnie również kiedyś zapomnicie i jak przez mgłę będziecie pamiętać yosza / Marcina, który kiedyś pisał i nagrywał recenzje gier planszowych
W lutym nie było za bardzo co podsumowywać – grałem mało. Za to marzec wynagrodził to z nawiązką. W końcu zagrałem w Arkham Horror 3 edycję. Mogę też “odhaczyć” Twilight Imperium z gier, w które “trzeba zagrać przed śmiercią”. No i w końcu ukazało się Res Arcana – kolejna gra Toma Lehmanna z którą wiązałem spore nadzieje, a po pierwszej partii miałem ochotę obiecać już sobie, że nie będę więcej kupował nowych gier. Potem zagrałem jeszcze raz i… zobaczcie sami.
Pomimo tego, że graliśmy w styczniu tylko standardowo – raz w tygodniu w piątki, udało się zagrać w całkiem sporo (jak na mnie) gier. Jedna gra królowała bezsprzecznie na stole – 5 partii w ciągu 5 tygodni, a nie jest to mały tytuł. Udało się nadrobić Azul: witraże Sintry oraz ugruntować sobie zdanie na temat New Frontiers. Chciecie wiedzieć więcej – musicie obejrzeć podsumowanie.
Race for the Galaxy – to moja ulubiona karcianka. Wszyscy gry w zarządzanie i budowaniem silniczka porównuję właśnie do niej. Ale jej historia zapoczątkowała inna gra – Puerto Rico. I teraz Race powraca do swoich planszowych korzeni w postaci New Frontiers. Jak dokładnie wyglądała ta podróż przez ponad 15 lat pokażę w filmie poniżej. Na recenzję gry musicie jeszcze chwilę poczekać, bo pierwsza partia ciągle przede mną, ale pokażę Wam zmiany w mechanice jakie zaszły w stosunku do pierwowzorów tego tytułu
Pierwszy! Teraz nie dość, że koniec miesiąca i czeka Was zalew podsumowań grudnia, to jeszcze koniec roku więc top gier z 2018 i inne podobne materiały będą na pewno dostępne w dużej ilości. Ale nie oszukujmy się – każdy lubi takie zestawienia. Ja na razie kontynuuję swoje przeglądy miesiąca, a w bonusie krótkie Top 9 z 2018 w postaci zdjęcia/zestawienia. Trzymajcie się ciepło, nie strzelajcie bo te pieniądze lepiej wydać na planszówki! I wszystkiego dobrego na Nowy Rok.
Za dużo gier! Nie daję już rady, ledwo zagram raz, dwa razy w tytuł i już coś nowego ląduje na regałach… i to wcale nie jest moja wina, że tak dużo kupuję! Nie wszystko uda mi się zrecenzować więc idąc tropem lepszych ode mnie: Pełnej Pary i Pograduchy, Piotrka Piechowiaka i Gry Miesiąca oraz Przemyśleń na koniec miesiąca Sebastiana Adamiaka, postanowiłem też pochylić się nad tytułami, w które grałem w tym miesiącu. Oto mój Przegląd listopada 2018. (i tym razem nie będzie żadnych papryczek)
Rok 2018 zbliża się do końca, a tutaj cała lista gier, które wyszły a w które jeszcze nie zagrałem, albo nawet takich których jeszcze nie ma i mają za chwilę się ukazać. Dlatego postanowiłem zrobić listę Top 5 Gorących premier tego roku, w które chcę jeszcze zagrać. A że do każdego tematu muszę podejść z odrobiną humoru postanowiłem trochę podkręcić atmosferę i przy okazji opowiadania o tych grach skonsumować trochę ostrych sosów. Takich naprawdę ostrych. Ostrych jak w najostrzejszy sos świata. Znacie skalę Scovilla? Pod koniec sięgam po miliony jednostek SHU. Ofiar w trakcie nagrywania tego filmu nie było… no może poza moim układem pokarmowym. Ucierpiała tylko patelnia.
Są projektanci i wydawnictwa, w których gry chcę przynajmniej zagrać. Takimwydawnictwem jest Space Cowboys. Na ich tytułach jeszcze się nie zawiodłem. T.I.M.E Stories, Unlock, Elisium czy Splendor to gry, o których pewnie wielu z Was słyszało. Nie każda jest hitem, ale przy każdej bawiłem się dobrze. Dlatego Orbis trafił na moją listę gier do zagrania. Piękne grafiki i dobre wykonanie widać od razu. Jak jest w środku? Dajcie mi kilka minut to Wam pokażę.
Spotkaliśmy się z Tycjanem w pięknych okolicznościach przyrody Opola (mają tam rewelacyjne zoo – polecam) i wprawdzie nic nie pograliśmy, ale przynajmniej rozpakowaliśmy nowe wydanie Brass’a, a nawet dwóch! A jest co oglądać. Oryginalna wersja była wprawdzie funkcjonalna i wyraźna, ale do najpiękniejszych nie należała. Nie to co nowa wersja od Roxley Games (a w przyszłym roku od PHALANX). Dlatego postanowiliśmy usiąść i nagrać rozpakowywanie tych gier, połączone z dygresjami i opowiastkami… Był nawet plan na transmisję na żywo, ale mój komputer miał trochę inne plany. Suma summarum udało się nagrać to w 4 ujęciach i jakoś zmontować, a efekt możecie podziwiać poniżej. Zapraszamy do Graj nie gadaj. Czytaj dalej